12-08-14

Efficiënte hulp voor Gaza vereist politieke actie.

Gaza puin met man  

Dokters, juristen en academici roepen op voor maatregelen tegen Israël. Het lijkt vanzelfsprekend dat de Belgische ngo's nu oproepen tot hulp. Maar is dat écht zo evident? 

Om echt een verschil te maken, moet hulp hand in hand gaan met een actieve politiek vanwege onze beleidsmakers. De Palestijnen hebben in de allereerste plaats nood aan de toepassing van het internationaal recht. Echte hulp is er niet om schendingen te compenseren, maar om duurzame ontwikkeling mogelijk te maken.


 

De ontwikkelingshulp van België aan de Palestijnse Autoriteit bedroeg 150 miljoen euro in de periode 2008-2014. Daarnaast gaf België de afgelopen jaren 50 miljoen euro humanitaire hulp aan de bezette Palestijnse gebieden. De EU pompte sinds de vorige Israëlische oorlog van 2008-2009 alleen al 1,76 miljard euro aan humanitaire en structurele hulp in de bezette Palestijnse gebieden.

In de Gazastrook diende de hulp vooral om acute noden, zoals voedseltekort, te lenigen. De echte wederopbouw kon hier niet plaatsvinden omdat Israël met zijn blokkade restricties oplegt voor de invoer van bouwmateriaal. Tijdens elk gewapend conflict zien we een patroon terugkeren waarbij Palestijnse infrastructuur (huizen, scholen, ziekenhuizen, ...) vernield wordt en een humanitaire crisis ontstaat.

Israël heeft reeds een plan aangekondigd waarbij de internationale gemeenschap (nogmaals) de wederopbouw zou 'mogen' betalen, in ruil voor hun hulp bij de ontwapening van Gaza. Dat Europa opnieuw over de brug zal komen met humanitaire hulp is zeker. Onmiddellijke hulp is nu uiteraard een morele plicht. Maar het kan absoluut niet de bedoeling zijn dat Europa na afloop van het huidige conflict opnieuw betaalt voor schade die de voorbije weken veroorzaakt werd. De gulheid waarmee Europa bereid is Gaza bij te staan in humanitaire nood staat in schril contrast met de politieke, economische en diplomatieke wil om dit conflict bij de wortels aan te pakken.

De menselijke en psychologische schade van deze blokkade en de kort opeenvolgende oorlogen in Gaza is nauwelijks te overzien. Nadat Hamas in Gaza in 2007 de macht greep, ging Israël over tot een afsluiting van de Gazastrook. Hierdoor moesten 4000 werkplaatsen de deuren sluiten en werd bijna 80% van de bevolking afhankelijk van voedselhulp. De werkloosheid steeg van 18,7 in 2000 naar 40,8%. Onder de jongeren tussen 15 en 30 jaar bedraagt die zelfs bijna 60%. Nog ernstiger, VN-organisatie UNRWA stelt de overleefbaarheid van Gaza tegen 2020 sterk in vraag. Dit door schade aan fundamentele infrastructuur (o.a. voor de waterbevoorrading ) en de onmogelijkheid om die te repareren.

Westelijke Jordaanoever


Maar ook op de Westelijke Jordaanoever is de economische situatie dramatisch. Palestijnse ontwikkeling wordt er vrijwel onmogelijk gemaakt en internationale hulpprojecten vaak vernield. Zowel de Wereldbank als het IMF stellen al geruime tijd dat duurzame economische groei in bezet Palestijns gebied onmogelijk is zolang het politieke klimaat onveranderd blijft en de nederzettingen blijven groeien. De spectaculaire terugval van de economie maakt de bezette Palestijnse gebieden steeds hulpafhankelijker. Ondanks de capaciteiten van de Palestijnen en de vele hulp is het één van de weinige regio's in de wereld waar er sprake is van "de-development": het onmogelijk maken van elke kans op ontwikkeling.

Natuurlijk moeten donoren zich nu focussen op het lenigen van de humanitaire noden. Als ontwikkelingsorganisaties eisen we dat de geleverde hulp strookt met het internationaal recht en de relevante VN-resoluties: een leefbare Palestijnse staat binnen de grenzen van vóór 1967.

Effectievere hulp betekent ook dat alle schade aan projecten met Europese steun in Gaza, maar ook op de Westelijke Jordaanoever, moet worden opgemeten. Er moeten gepaste tegemoetkomingen van Israël worden geëist vooraleer er reconstructiefondsen beloofd worden. Israël moet stoppen met de vernieling van Europese hulpprojecten en moet met herstelbetaling over de brug komen. Wanneer Palestijnse groepen verantwoordelijkheid dragen, moeten ook zij daarop op dezelfde manier worden aangesproken.

We vragen niet alleen humanitaire hulp, maar ook politieke daadkracht. Beleidsmakers moeten hun nek uitsteken en de opheffing van de blokkade van Gaza en het einde van de Israëlische bezetting eisen. Concreet moet Europa binnen de VN alle steun geven om schendingen van het internationaal recht te onderzoeken. Israëls optreden en zijn schendingen van het internationaal humanitair recht moeten krachtig worden veroordeeld worden, net als eerder al gebeurde voor de Palestijnse gewapende groepen, en er moet worden meegewerkt om de verantwoordelijken gepast te sanctioneren. Straffeloosheid was zelden een voedingsbodem voor duurzame vrede. 

Net zoals artsen niet willen dat hun behandeling hun patiënten zieker maakt, of zoals advocaten recht en geen onrecht willen bewerkstelligen, hebben ook wij onze beroepseer. Als ontwikkelingsorganisaties wensen we geen verdere hulpafhankelijkheid te creëren. De toekomstige hulp kan niet onder het mom van liefdadigheid ingezet worden voor een langzame economische wurging van de Palestijnse gebieden, maar moet samen met diplomatieke inspanningen gebruikt worden als een echt instrument voor solidariteit en als hefboom voor duurzame vrede en ontwikkeling.

http://www.11.be/component/one/artikel/detail/efficiente_hulp_gaza_vereist_politieke_actie,116064

09:13 Gepost door Doornroosje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.